ചൈനീസ് ജനകീയ കഥ (മലയാളത്തിൽ) "മുളങ്കാടും ചെറുപാണ്ഡയും" പുരാതന ചൈനയിലെ ഒരു പച്ചപ്പാർന്ന മുളങ്കാട്ടിൽ ലിൻ എന്ന പേരുള്ള ഒരു കുഞ്ഞുപാണ്ഡ ജീവിച്ചിരുന്നു. ലിന് ഏറ്റവും ഇഷ്ടം മുളയുടെ തൈകൾ നട്ടുവളർത്തുന്നതായിരുന്നു. ഒരു വർഷം കടുത്ത വരൾച്ചയെത്തി. കാട്ടിലെ ചെറിയ അരുവികൾ വറ്റി. പല മൃഗങ്ങളും മുള നട്ടുപിടിപ്പിക്കുന്നത് നിർത്തി. "ഇനി മഴയില്ല. നിന്റെ പ്രയത്നം വെറുതെയാകും," കുറുക്കൻ പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ലിൻ എല്ലാ രാവിലെയും ദൂരെയുള്ള ഒരു ചെറിയ കുളത്തിൽ നിന്ന് ഒരു മുളങ്കുപ്പിയിൽ വെള്ളം കൊണ്ടുവന്ന് ഓരോ തൈയ്ക്കും നനച്ചു. ഓരോ ദിവസവും അവൻ അതേ ജോലി തുടർന്നു. ഇത് കണ്ട ഒരു പ്രായമായ ആമ ചോദിച്ചു. "ഒരു പാണ്ഡയ്ക്ക് ഇത്ര വലിയ കാടിനെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയുമോ?" ലിൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "എനിക്ക് മുഴുവൻ കാട് രക്ഷിക്കാനാകില്ല. പക്ഷേ ഞാൻ നട്ട തൈകൾ ഞാൻ രക്ഷിക്കും." ദിവസങ്ങൾ കടന്നു. ഒടുവിൽ മഴ പെയ്തു. ലിൻ നട്ടുവളർത്തിയ മുളകൾ ശക്തമായി വളർന്നു. അവയിൽ നിന്ന് പുതിയ വിത്തുകൾ കാറ്റിൽ പറന്ന് കാട്ടിലാകെ മുളച്ചു. അപ്പോൾ മറ്റു മൃഗങ്ങൾക്കും മനസ്സിലായി—ഒരു ചെറിയ നല്ല പ്രവൃത്തി പോലും വലിയ ...
റഷ്യൻ ജനകീയ കഥ (മലയാളത്തിൽ) "ചെറിയ കുരുവിയും മഞ്ഞുകാടും" റഷ്യയിലെ വിശാലമായ മഞ്ഞുകാടുകളിൽ ഒരു ചെറിയ കുരുവി ജീവിച്ചിരുന്നു. അതിന്റെ പേര് മിഷ . മിഷയ്ക്ക് ഒരു വലിയ സ്വപ്നമുണ്ടായിരുന്നു — കാട്ടിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന പൈൻമരത്തിന്റെ മുകളിൽ കൂട് നിർമ്മിക്കുക. ഒരു ദിവസം കനത്ത മഞ്ഞുവീഴ്ച തുടങ്ങി. ഭക്ഷണം കണ്ടെത്താൻ എല്ലാ പക്ഷികളും താഴ്ന്ന മരങ്ങളിലേക്ക് പറന്നു. എന്നാൽ മിഷ തന്റെ സ്വപ്നം ഉപേക്ഷിച്ചില്ല. "ഇത്ര ഉയരത്തിൽ കൂട് പണിയാൻ കഴിയില്ല," ഒരു കാക്ക പറഞ്ഞു. "മഞ്ഞ് എല്ലാം തകർക്കും," ഒരു അണ്ണാൻ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി. എന്നാൽ മിഷ ഓരോ ദിവസവും ചെറിയ ചില്ലകൾ ശേഖരിച്ച് മുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ഒരു ചില്ല വീണാൽ വീണ്ടും എടുത്തു. കാറ്റ് പറത്തിയാൽ വീണ്ടും കൊണ്ടുവന്നു. ഇത് കണ്ട ഒരു വൃദ്ധനായ കരടി ചോദിച്ചു, "ഇത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടും എന്തിനാണ് നീ വീണ്ടും വീണ്ടും ശ്രമിക്കുന്നത്?" മിഷ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "ഓരോ ചെറിയ ശ്രമവും എന്നെ എന്റെ സ്വപ്നത്തോട് കുറച്ചുകൂടി അടുപ്പിക്കുന്നു." കരടി അതുകേട്ട് സന്തോഷിച്ചു. അവൻ വലിയ കൊമ്പുകൾ കൊണ്ടുവന്ന് മിഷയെ സഹായിച്ചു. അത് കണ്ട...